Luangpor สาธารณะ
[search 0]

ดาวน์โหลดแอปเลย!

show episodes
 
ธรรมะเพื่อการเจริญสติ รู้กาย รู้ใจ ตามความเป็นจริง ด้วยจิตที่ตั้งมั่นและเป็นกลางโดยพระปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม A collection of the Lord Buddha's teachings conveyed by the venerable Luangpor Pramote Pamojjo, a master teacher of mindfulness for the modern world and Vipassana meditation.
 
เสียงธรรมชุดนี้ จัดทำขึ้นเพื่อเผยแพร่พระธรรมคำสั่งสอนขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ตามแนวปฏิปทาและข้อวัตรปฏิบัติของหลวงปู่ปาน โสนันโท (พระครูวิหารกิจจานุการ วัดบางนมโค) และหลวงพ่อมหาวีระ ถาวโร (พระราชพรหมยาน วัดท่าซุง) ให้กว้างขวางในหมู่ชนผู้แสวงหาโมกขธรรม
 
Loading …
show series
 
ทำกรรมฐานอย่างหนึ่ง จิตหลงไปแล้วรู้ ไปทำตัวนี้ให้ดี เราจะมีเครื่องมือที่จะปฏิบัติ มาเรียนรู้ความจริงของรูปนามไป พอมีตัวรู้ ขันธ์มันจะแยก ร่างกายนี่มันถูกรู้แล้ว ตัวรู้อยู่ต่างหาก ดีชั่วก็ถูกรู้ โลภ โกรธ หลงก็ถูกรู้ ต่อไปตัวจิตเองก็ถูกรู้ เกิดดับทางทวารทั้งหก เราแยกขันธ์เพื่อจะได้เห็น ว่าขันธ์แต่ละขันธ์ตกอยู่ใต้ไตรลักษณ์ พอเห็นไตรลักษณ์ เห็นตามความเ…
 
เราว่าโลกข้างนอกเต็มไปด้วยความทุกข์ ความเดือดร้อน ในโลกเต็มไปด้วยของหนัก มีแต่เรื่องหนัก หนักหัว หนักสมอง หนักจิตใจ ใจเราก็ดิ้นไปเรื่อยๆ อยากจะพ้นไปจากที่ไม่ดี อยากอยู่ในสิ่งที่ดีๆ ใจดิ้นรน มีแต่ความอยาก อยากพ้นไปจากสิ่งที่ไม่ดี แต่ว่ามันพ้นไม่ได้ หนีไปได้ช่วงหนึ่ง เดี๋ยวอารมณ์ที่ไม่ถูกใจมันก็ตามมาอีก ... คนไม่ได้ภาวนาจะโทษคนอื่น โทษสิ่งอื่น ว่านำค…
 
ตรงจิตเป็นกลางต่อทุกสิ่งทุกอย่างด้วยปัญญาอย่างยิ่ง ที่เห็นไตรลักษณ์ซ้ำแล้วซ้ำอีก เรียกว่าเป็นกลางด้วยสังขารุเปกขาญาณ ญาณคือตัวปัญญา สังขารุเปกขาคือสังขารกับอุเบกขา มีปัญญาจนเป็นกลางต่อความปรุงแต่งทั้งหลายทั้งปวง สุขหรือทุกข์ ดีหรือชั่ว ใจเข้าไปสัมผัสแล้วก็ไม่ได้กระเพื่อมขึ้น กระเพื่อมลง มีใจเป็นกลาง หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม 24 ตุลาค…
 
ภาวนาไม่ได้นั่งดูอารมณ์ ภาวนาไม่ใช่ดูรูป ไม่ใช่ดูที่เสียง ฟังเสียง ดมกลิ่น ลิ้มรส รู้สัมผัสทางกาย ภาวนาให้ถึงจิตถึงใจ ตาเห็นรูปแล้วใจเราเป็นยังไง หูได้ยินเสียงแล้วใจเราเป็นยังไง จมูกได้กลิ่น ลิ้นกระทบรส กายกระทบสัมผัส แล้วใจเราเป็นยังไง อย่างวันนี้ลมหนาวมา คนส่วนใหญ่ชอบฤดูหนาว ลมหนาวมากระทบร่างกาย ร่างกายไม่ได้ดีใจ ใจเราเป็นคนตัวพองขึ้นมา ดีใจ หรือ…
 
รู้กิเลสอย่างที่มันเป็น เรียกว่าการดูจิต จิตตานุปัสสนาสติปัฏฐาน รู้กิเลสอย่างที่มันเป็น ไม่ต่อต้านแล้วก็ไม่คล้อยตาม ราคะเกิดขึ้นชวนเราไปกินเหล้ากับเพื่อน เราไม่คล้อยตาม ไม่ไปกิน เราไม่ต่อต้าน คือราคะเกิดขึ้นแล้ว ราคะไม่ดี จงหายไปๆๆ ทำอย่างนั้นอึดอัดตายเลย ไม่ต้องไปต่อต้านมัน แค่ไม่ตามใจมันเท่านั้น โทสะเกิดก็ไม่ตามมัน มันบอกให้ไปตีกับเขาก็ไม่ไปตี แล…
 
จิตมีธรรมชาติคิดนึก ปรุงแต่ง ถ้าเราไปแต่งจนมันผิดธรรมชาติ ให้มันว่างๆ ให้มันไม่คิด ไม่นึก ไม่ปรุง ไม่แต่ง แล้วมันจะเห็นความจริงได้อย่างไร มันไม่มีความจริงให้เห็นแล้ว ถ้าเราอยากเห็นของจริง เราอย่าไปแทรกแซงมัน อย่างเราลงมือปฏิบัติ อย่าไปแทรกแซงจนจิตซื่อบื้อ หรือนิ่งๆ เครียดๆ เฉยๆ เราเอาแค่ว่าจิตไหลไปก็รู้ จิตเคลื่อนลงไปอยากจะรู้อารมณ์ให้ชัด รู้ว่าอยา…
 
 
 
ลูกศิษย์มีครู ถึงลับหลังครูก็เหมือนครูอยู่กับเรา ใจคิดถึงพระพุทธเจ้า พระธรรม พระสงฆ์ คิดถึงครูบาอาจารย์ ไม่กล้าขี้เกียจ ไม่กล้าทำชั่ว จะละอายแก่ใจตัวเอง เราได้ครูบาอาจารย์ที่บริสุทธิ์หมดจด แต่เราสกปรกเหลือเกิน เมื่อไรเราจะสะอาดอย่างท่านบ้าง ใจจะมีความดิ้นรนขวนขวาย อยู่บ้านก็เหมือนอยู่วัด คือวัดใจของตัวเองตลอดเวลา ตั้งแต่ตื่นนอนก็วัดใจตัวเองไปเลย ใจ…
 
 
 
การที่เรามาดูจิตดูใจ เพื่อจะมารู้เท่าทันความพลิกแพลงของมัน เดี๋ยวมันก็สุข เดี๋ยวมันก็ทุกข์ เดี๋ยวมันก็ดี เดี๋ยวมันก็ร้าย เดี๋ยวโลภ เดี๋ยวโกรธ เดี๋ยวหลง เดี๋ยวฟุ้งซ่าน เดี๋ยวหดหู่ ใจเราเป็นคนดู แล้วเราก็เห็นเลย สุข ทุกข์ ดี ชั่ว โลภ โกรธ หลง ฟุ้งซ่าน หดหู่ ไม่ใช่จิตหรอก เป็นสิ่งที่จิตไปรู้ไปเห็นเข้า ทุกสิ่งทุกอย่างเกิดแล้วดับทั้งสิ้น อย่างนี้ภาวนาถึ…
 
 
 
เราพยายามฝึกรู้สึกตัวขึ้นมา เห็นร่างกายนั่ง ร่างกายหายใจ ร่างกายยืน เดิน นั่ง นอน ร่างกายเคลื่อนไหว หยุดนิ่ง เราเห็นร่างกาย ใจเป็นคนดู ร่างกายเป็นของถูกดู ใจเป็นคนดู บางทีมีเวทนาแทรกเข้ามา จะเห็นเวทนาไม่ใช่กาย เวทนาก็ไม่ใช่จิต เวทนาก็เป็นอีกสิ่งหนึ่ง อีกส่วนหนึ่ง คำว่าส่วน ก็คือคำว่าขันธ์นั่นเอง เป็นอีกขันธ์หนึ่งแล้ว ดูลงไป ร่างกายนี้ไม่เห็นจะเป็นเ…
 
 
 
บุญที่ยิ่งใหญ่ที่สุด เป็นบุญที่ประกอบด้วยปัญญา มันยกระดับจากบุญขึ้นมาเป็นกุศล เป็นเครื่องชำระล้างกิเลสได้ บุญมันก็ดีเหมือนกัน แต่เป็นกุศลดีกว่า กุศลแปลว่าฉลาด คือมันประกอบด้วยปัญญา ทำบุญที่ประกอบด้วยปัญญา คือ เราทำบุญเพื่อลดละกิเลสตัวเอง มันเป็นบุญใหญ่ ถ้าทำบุญโดยหวังผลตอบแทน ก็เป็นบุญที่น้อยหน่อย งานหลักสำคัญของเราชาวพุทธเราจริงๆ ไม่ใช่งานทำบุญหรอ…
 
 
 
เราทำกรรมฐานสักอย่างหนึ่ง พอจิตหลงคิดรู้ทัน ที่จริงไม่เฉพาะหลงคิดหรอก จิตหลงไปทำอย่างอื่นแล้วรู้ทัน ก็ใช้ได้เหมือนกัน แต่ส่วนใหญ่หลงคิด เลยมุ่งมาที่หลงคิด อย่างจิตโกรธ รู้ว่าโกรธ ทันทีที่รู้ว่าโกรธ จิตผู้รู้ก็เกิดแล้ว หลงไปคิด รู้ว่าหลงไปคิด จิตหลงคิดดับ จิตผู้รู้ก็เกิดขึ้นมา ตรงที่มันมีจิตเป็นผู้รู้แล้ว ฝึกไปเรื่อย ๆ อย่ารักษามันนะ เพียงแต่ว่าให้ม…
 
สภาวธรรมทั้งรูปธรรม-นามธรรมทั้งหลาย แต่ละตัวๆ มีลักษณะเฉพาะ มีลักษณะพิเศษเฉพาะตัว ทำให้สามารถแยกได้ ว่าตัวนี้กับตัวนี้เป็นคนละตัวกัน โลภกับโกรธนั้นคนละตัว สุขกับทุกข์มันคนละตัวกัน ดีกับชั่วก็คนละตัว กายกับใจก็คนละตัว ดิน น้ำ ไฟ ลมก็เป็นคนละตัวกัน แต่ละตัว เราแยกได้ แต่แค่นี้ยังไม่พ้นทุกข์หรอก แค่เห็นลักษณะเฉพาะตัวของสภาวธรรมแต่ละตัว ยังไม่สามารถทำใ…
 
จุดเริ่มต้นของการปฏิบัติ เราไปดูได้จากธรรมเทศนากัณฑ์แรกของพระพุทธเจ้า ท่านสอนหลักของการปฏิบัติไว้หมดเลย เริ่มต้นท่านบอกว่า “มีสิ่งอยู่สองสิ่งที่บรรพชิตไม่ควรส้องเสพ” เป็นภาษาโบราณ ทีนี้พวกเรายังไม่ใช่บรรพชิต เราเป็นฆราวาส เราเป็นนักปฏิบัติ มันก็มีสองสิ่ง อันเดียวกันที่เราไม่ควรส้องเสพ ไม่ควรทำอันหนึ่งคือกามสุขัลลิกานุโยค การปล่อยใจปล่อยกายตามกิเลสไ…
 
อย่างบริบทสิ่งแวดล้อมทั้งหลายมันเปลี่ยน แต่เนื้อแท้ของธรรมะไม่เปลี่ยน เราภาวนาจนเข้าถึงแก่นของธรรมะแล้ว เราจะมองเห็นความเปลี่ยนแปลงทั้งหลาย ว่ามันธรรมดา ไม่ใช่ของอัศจรรย์อะไร แต่มันเป็นของธรรมดาเป็นอย่างนี้ เพราะฉะนั้นเราไม่ต้องต่อต้านการเปลี่ยนแปลง เพราะต้านไม่ไหว ในขณะเดียวกันเราก็ไม่ตื่นตระหนกกับความเปลี่ยนแปลง เพราะเรารู้ว่ามันต้องเป็นอย่างนี้ม…
 
 
Loading …

คู่มืออ้างอิงด่วน

Google login Twitter login Classic login